Wiosna 2024, nr 1

Zamów

Nagrody Historyczne „Polityki” rozdane. Friszke, Olaszek i Siewierski z nagrodą specjalną za wywiad rzekę „Zawód: historyk”

Od lewej Andrzej Friszke, Jan Olaszek z synem i Tomasz Siewierski, Nagrody Historyczne „Polityki”, Warszawa, 16 maja 2023. Fot. Więź

Nagrody Historyczne „Polityki” stały się okazją do protestu przeciwko rządowej kampanii wobec prof. Barbary Engelking. – Przypomina najgorsze karty polskiej historii, takie jak Marzec ’68 – mówił Jerzy Baczyński.

– To najstarsza polska nagroda za książkę historyczną – przypomniał redaktor naczelny „Polityki” Jerzy Baczyński na uroczystej gali w redakcji tygodnika we wtorek po południu. – Przez wszystkie te lata od 1959 roku jury przewodniczy inicjator pierwszej edycji i patron nagrody, redaktor Marian Turski, od 65 lat kierownik działu historycznego „Polityki” – mówił Baczyński. 

– Nie myślałem nigdy, że spotkamy się w takim kontekście jak teraz – kontynuował redaktor naczelny „Polityki”. – To, co się obecnie dzieje, ta kampania przeciwko prof. Barbarze Engelking, przeciwko historykom, naukowcom, przeglądanie osób i instytucji, które poparły prof. Engelking, przypomina najgorsze karty polskiej historii, takie jak Marzec ’68. Możemy mieć nadzieję, że spotykamy się z czymś takim ostatni raz, a to spotkanie jest protestem – powiedział Baczyński.

Wesprzyj Więź.pl

Do nagrody zostały zgłoszone 144 kandydatury, po pierwszej selekcji było ich 66, po kolejnej – 47. Ostatecznie jury nominowało 17 tytułów. – Trendy wskazują na zainteresowanie młodych badaczy historią PRL. Więcej jest też obecnie książek nurtu uwzględniającego rolę kobiet w życiu społecznym – podsumowywał Turski.

Laureatami Nagród Historycznych „Polityki” za rok 2022 zostali:

  • w kategorii prac naukowych i monografii Łukasz Bertram za książkę „Bunt, podziemie, władza. Polscy komuniści i ich socjalizacja polityczna do roku 1956” (Instytut Studiów Politycznych PAN, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Kultura Liberalna)
  • w kategorii prac popularnonaukowych i publicystyki Włodzimierz Mędrzecki za książkę „Odzyskany śmietnik. Jak radziliśmy sobie z niepodległością w II Rzeczypospolitej” (Wydawnictwo Literackie)
  • w kategorii wydawnictw źródłowych Aurelia Wyleżyńska za książkę „Kroniki wojenne 1939-1944” (Państwowy Instytut Wydawniczy)
  • w kategorii pamiętniki, relacje, wspomnienia Róża Sułek za opracowanie „Dzienników (t. I 1905–1939, t. II 1939–1949, t. III 1949–1963)” Stanisława Ossowskiego (Wydawnictwo Naukowe Scholar)
  • za debiut w kategorii prac naukowych lub popularnonaukowych Jakub Gałęziowski za książkę „Niedopowiedziane biografie. Polskie dzieci urodzone z powodu wojny” (Wydawnictwo Krytyki Politycznej)

Nagrodę specjalną otrzymali Jarosław Kurski za „Dziady i dybuki” (Wydawnictwo Agora) oraz Andrzej Friszke, Jan Olaszek i Tomasz Siewierski za wywiad rzekę „Zawód: historyk” (Wydawnictwo Wieź).

Nagrody Historyczne „Polityki” przyznawane są corocznie za publikacje książkowe o tematyce dotyczącej najnowszej historii Polski (od 1914 roku) opublikowane w języku polskim (w tym także książki autorów zagranicznych przetłumaczone język polski), które w metryce mają rok wydania poprzedzający rok przyznania nagród. Laureaci w każdej kategorii otrzymują po 10 tys. zł, za debiut – 7 tys. zł.

Wyboru dokonuje jury w składzie: dr hab. Barbara Klich-Kluczewska, prof. Wiesław Władyka, prof. Dariusz Stola, dr hab. Bożena Szaynok, red. Marian Turski (przewodniczący), dr hab. Marcin Zaremba. Ma ono prawo przyznać także nagrodę specjalną.

Andrzej Friszke – „Zawód: historyk”

Andrzej Friszke – autor ponad dwudziestu książek o historii Polski w XX wieku, członek Polskiej Akademii Nauk i szef działu historycznego kwartalnika „Więź” – przedstawia swoją drogę życiową od dzieciństwa aż do dzisiaj. „Zawód: historyk” – wywiad rzeka Jana Olaszka i Tomasza Siewierskiego – to niezwykła opowieść o patriotycznej tradycji rodzinnej, o młodych latach spędzonych w Olsztynie, o pierwszych zainteresowaniach historią, studiach na Uniwersytecie Warszawskim, opozycji przedsierpniowej i posierpniowej, pracy w „Tygodniku Solidarność”, Klubie Inteligencji Katolickiej i „Więzi”, a także w archiwach londyńskiej emigracji.

Wesprzyj Więź

Autor wspomina swe kontakty z wybitnymi postaciami – Tadeuszem Mazowieckim, Władysławem Bartoszewskim, Adamem Michnikiem, Jerzym Giedroyciem, Lidią Ciołkoszową. Opowiada o środowisku historyków, którzy rozwinęli badania nad dziejami PRL, o warunkach ich pracy, dyskusjach i dokonaniach.
To biografia historyka, który przez całe życie nie tylko prowadził z pasją badania naukowe, ale też pozostawał aktywny jako obywatel w walce o demokratyczną Polskę.

Przeczytaj także: Powrót łaciny, czyli dlaczego warto ją poznać przed lotem na Marsa

JH

Podziel się

3
Wiadomość