Lato 2021, nr 2

Zamów

Jak ocalić zbawienie?

Jest coraz więcej ludzi, którzy nie są w stanie zaufać obietnicy Boga. Dlaczego? Bo ci, którzy przekazują obietnicę, są niewiarygodni. Głoszenie zbawienia to kwestia wiarygodności świadków, a nie spójności pojęciowej głoszonej treści. Tylko nie mylmy wiarygodności z nieskazitelnością. Dyskutują: Elżbieta Adamiak, Jerzy Sojka, ks. Grzegorz Strzelczyk oraz Sebastian Duda i Zbigniew Nosowski („Więź”).

Zbigniew Nosowski: Pojęcia takie jak „zbawienie” i „odkupienie” należą do absolutnie fundamentalnych prawd wiary chrześcijańskiej. A jednocześnie – do prawd najbardziej nierozumianych.

Dawniej główną motywacją postaw i zachowań religijnych było dążenie do zbawienia – choć może raczej strach przed potępieniem? Czesław Miłosz pisał w Piesku przydrożnym: „nadzieja Zbawienia zbladła i jest tak osłabiona, że nie łączą się z nią żadne obrazy. […] Kiedyś, kiedy Zbawienie oznaczało palmę w Niebie, a potępienie wieczną mękę w ognistych czeluściach Piekła, ludzie, zdawałoby się, mieli silniejszy bodziec, żeby poszukiwać świętości i poskramiać swoje żarłoczne apetyty”.

O zbawieniu właśnie chcemy porozmawiać w ekumenicznym, katolicko-luterańskim gronie teologicznym. Pytamy: jak ocalić zbawienie? Czy ludzie dzisiaj zbawienia poszukują i potrzebują? Dlaczego ludziom XXI wieku zbawienie miałoby być potrzebne, skoro mentalność tak wielu z nich nie przyjmuje myśli o wiecznym potępieniu? A może – powiem prowokacyjnie – trzeba całkowicie zmienić paradygmat myślenia i mówienia o wierze? Wszak dzisiaj samo pojęcie „zbawienie” występuje tylko w języku religijnym i jest niezrozumiałe poza nim.

Elżbieta Adamiak W tym cytacie z Miłosza obecna jest jakaś wizja przeszłości i dziejów rozumienia zbawienia. Ale trzeba dodać, że to, w jaki sposób ludzie dawniej przeżywali zbawienie, wiemy tylko z bardzo skromnych źródeł. Znamy zapisaną ówczesną koncepcję zbawienia, ale o postawach ludzi wierzących wiemy dużo mniej. Mówię o tym, bo niewykluczone, że tęsknota za światem, w którym pewne zachowania były klarowne, może być ułudą. Wcale nie jest pewne, że pod tym względem kiedyś było inaczej. Zresztą również mityczny „współczesny człowiek” to rzeczywistość bardzo zróżnicowana, trudno tu o jeden wspólny mianownik.

Wykup prenumeratę „Więzi”
i czytaj bez ograniczeń

Pakiet druk + cyfra 2021

  • Krajowa prenumerata kwartalnika „Więź” na rok 2021 w wersji drukowanej. Numery: wiosna, lato, jesień, zima 2021
  • Te same numery w formatach EPUB, MOBI, PDF
  • Dostęp do treści kwartalnika „Więź” na Więź.pl do końca 2021 roku
Czytasz Więź? Wspieraj od dziś

Aby dodatkowo wesprzeć „Więź”, wybierz prenumeratę sponsorską. Twoje nazwisko zostanie podane w kolejnym numerze w „Podziękowaniach dla Przyjaciół”.

Jeśli mieszkasz za granicą, napisz do nas na prenumerata@wiez.pl.

Pakiet cyfrowy

  • Dostęp do treści kwartalnika „Więź” na Więź.pl przez kwartał lub rok (od momentu opłacenia)
  • „Więź” w formatach EPUB, MOBI, PDF przez kwartał lub rok

Aby dodatkowo wesprzeć „Więź”, wybierz prenumeratę sponsorską. Twoje nazwisko zostanie podane w kolejnym numerze w „Podziękowaniach dla Przyjaciół”.

Podziel się

Wiadomość

Komentarz

Bardzo dobra rozmowa. Momentami nawet jeszcze lepsza. Uważam, że zbawienie z ziemskiego punktu widzenia nie jest stanem lecz procesem. Zaczyna się i towarzyszy jednostce wraz z jej chęcią dobrego indywidualnego życia a kończy jego podsumowaniem w obliczu uniwersalnego absolutnego Dobra. Podobnie jest z samym indywidualizmem i uniwersalizmem, które są pozornymi antynomiami. Takie „ujęcie” tematu może ułatwić jego zrozumienie, choć trudniej będzie z jego wytłumaczeniem. Indywidualizm jednostki bywa często reakcją na cementujący grupę uniwersalizm, której jednak z czasem przychodzi ochota odróżnienia od innych grup. Jednostka by zachować swoją tożsamość chwyta się wtedy uniwersalizmu jako paradoksalnej deski ratunkowej. Z tej jej skłonności można teologicznie skorzystać w dzisiejszych trudnych dla chrześcijaństwa czasach.

Dodaj komentarz

Twoje dane będą przetwarzane w celu publikacji komentarza, a ich administratorem będzie Towarzystwo Więź. Szczegóły: polityka prywatności.