Zima 2020, nr 4

Zamów

Podejrzane organizacje?

Jakub Halcewicz. Rys. Aleksandra Perec

Jakiś wielki błąd popełnili politycy, dziennikarze i społecznicy, skoro tak łatwo przychodzi telewizji publicznej atakować fundacje i stowarzyszenia.

Kiedyś myślałem, że pracują w nich 30-letni marzyciele. Skończyli studia, ale nadal nie wiedzą, czego chcieć od życia. Więc wpadli na genialny pomysł: zamiast dorosnąć, lepiej napisać wniosek o finansowanie jakiegoś własnego projektu. Ponieważ w grupie raźniej, zbierają się w fundacjach i stowarzyszeniach. Piszą projekty, składają wnioski i co chwila dostają pieniądze od instytucji publicznych, od polskich i zagranicznych fundacji i firm. Najłatwiej, gdy są trochę znani – wtedy prościej o pieniądze, popularność i w ogóle lepiej się człowiekowi żyje.

Bywało, że tak to sobie wyobrażałem. I mniej więcej tak to obecnie przedstawiają „Wiadomości” w kolejnych materiałach o organizacjach pozarządowych: lecą sobie pieniądze do ludzi ze znanymi nazwiskami i do ich fundacji, nie wiadomo, na co i po co. Tylko że to jest kompletna bzdura.

Przekonałem się o tym cztery lata temu. Byłem wtedy dziennikarzem ogólnopolskiego dziennika, ale zachciałem zrobić coś jeszcze. Nie podobało mi się, że Polacy i Litwini nie potrafią się dogadać, mimo tragicznej, poplątanej, widzianej z różnych stron, ale jednak wspólnej historii. Postanowiłem zorganizować badanie naukowe, które pokaże, czego Litwini dowiadują się o Polsce ze swojej prasy i odwrotnie – czego Polacy dowiadują się o Litwinach. A potem odbędzie się dwutygodniowe spotkanie grupy młodych Polaków i Litwinów, tydzień w Warszawie i tydzień na Litwie, aby osobiście poznali polityków, naukowców i działaczy społecznych po obu stronach granicy i z pierwszej ręki dowiedzieli się czym się żyje nad Wisłą, a czym nad Wilią. Żadnego zwiedzania, tylko poznawanie się!

Co się okazało? Na dziś ważne są dwie sprawy. Po pierwsze – da się! Dzięki życzliwości i pracy studentów z uniwersytetów Warszawskiego i Wileńskiego, zaangażowaniu przyjaciół i niewielkim pieniądzom wszystko wyszło lepiej, niż zakładaliśmy. Po drugie jednak okazało się, że działać tak na dłuższą metę nie da rady…

Bez najprostszej struktury organizacyjnej nie da się powtórzyć takiej inicjatywy. Ona się kończy i zostajesz bez niczego. Bez pieniędzy – bo poświęciłeś czas i pracę na projekt. I bez możliwości kontynuacji – bo nawet nie wypada prosić ludzi drugi raz o podobne zaangażowanie.

W tym momencie wiesz na sto procent, po co masz możliwość założenia fundacji albo stowarzyszenia. One istnieją nie po to, żebyś przeżył kilka kolejnych lat na szlachetnym marzycielstwie. Nie! Istnieją dlatego, żeby dać pracować społecznikom, którzy bez nich dalej nie pociągną. Praca na rzecz jakiegoś dobra po prostu musi być włożona w ramy instytucjonalne i prawne. Dzięki temu praca fundacji i stowarzyszeń jest także przejrzysta. Każdy może śledzić działania tych organizacji, przeglądać ich sprawozdania, sprawdzać, co konkretnie robiły i za jakie pieniądze. Tak działa choćby opisywany w „Wiadomościach” serwis MamPrawoWiedziec.pl, prowadzony przez Stowarzyszenie 61. Wiem, bo, gdy zacząłem przygotowania do polsko-litewskiego projektu, Stowarzyszenie 61 było jednym z pierwszych, które poznałem. A potem zacząłem z nim współpracować.

Czytasz Więź? Wspieraj od dziś

Materiały „Wiadomości” są absurdalne i nierzetelne, bo wszystko to pomijają. Pokazują strumienie pieniędzy, które płyną do organizacji pozarządowych, ale nic z tego przekazu nie wynika. Ostatnio krytykują organizacje za przeznaczanie większości budżetów na wynagrodzenia pracowników. A przecież gdy jasno widać, za co te osoby otrzymują wynagrodzenie i w jakiej wysokości, i że np. z fundacji nie są wyprowadzane pieniądze na fikcyjne usługi, to sytuacja jest czysta jak karpacka mineralna.

Nawet w prawicowych mediach możemy już przeczytać, że z takich materiałów „Wiadomości” nie da się wywnioskować żadnych zarzutów wobec fundacji i stowarzyszeń. Jest tylko kłamliwa propaganda. Nie ma ani słowa o tym, jak trudno w rzeczywistości zdobyć pieniądze na sfinansowanie pracy społeczników, jak surowe są kryteria przyznawania i rozliczania tych pieniędzy. Jeśli ktoś widzi wszędzie układy i układziki, to oczywiście mi nie uwierzy. Ale kto chciałby żyć w niewiedzy i karmić się kłamstwami z publicznej telewizji?

Jakiś wielki błąd popełnili politycy, dziennikarze i społecznicy, skoro tak łatwo przychodzi telewizji publicznej atakować fundacje i stowarzyszenia. Zabrakło promocji tego typu działalności. Za słabo pokazywaliśmy jej wartość dla zwykłego człowieka. Teraz trzeba się bronić, zanim nazwą nas pasożytami albo – jak w Rosji – agentami zagranicy.

Podziel się

Wiadomość

Komentarze (4)

Od wielu lat pracuję w III sektorze więc wiem jak trudno jest o jakiekolwiek pieniądze, a organizacje pozarządowe są gorzej traktowane niż sektor prywatny. Firma wystawi jedną fakturę, a ngs-y muszą każdy wydatek dokumentować fakturami. Najgorsze jest to, że tzw. telewizja narodowa idąc na pasku rządzących niszcz kapitał społeczny, bo zamiast wspierać niszczą to co w Polsce zostało wypracowane przez lata.Podzielam poglądy pana Jakuba!

Kolejny przykład podłego kłamstwa czynionego przez ludzi, którzy na każdym kroku odwołują się do wiary chrześcijańskiej. Widocznie ósme przykazanie Dekalogu jest mało ważne, bo jakoś ci, którzy stoją, a przynajmniej powinni stać, na straży Dekalogu – milczą. Oczywiście szanują „demokratyczne” władze „publicznej” telewizji i nie chcą się wtrącać. Jakoś nie przypominam sobie takiej wstrzemięźliwości w poprzednich latach.

I dlaczego nikt nawet nie wspomni, że oprócz pracy w tej organizacji myjemy w niej także kible, bo te „strumienie pieniędzy” nie finansują sprzątania, bo to by było już za dużo dla organizacji.

Działam od 30 lat w Polskim Towarzystwie Walki z Kalectwem w Oddziale stowarzyszenia, nie jest tak łatwo i prosto zdobyć środki na działalnośc statutową OPP. Działam nieodpłatne- ani grosza nie biorę za to, pracuje społecznie. Proszę nie uogolniac że duże środki ida na płace, u nas zapewniam że nic nie idzie na płace – 0 zł. Od 11 lat jestem prezesem tej organizacji. Zapraszam na stronę http://www.twk.sanok.pl. Prezes Helena Rojek.

Dodaj komentarz

Twoje dane będą przetwarzane w celu publikacji komentarza, a ich administratorem będzie Towarzystwo Więź. Szczegóły: polityka prywatności.