Jesień 2020, nr 3

Zamów

Józefa Hennelowa nie żyje

Józefa Hennelowa podczas spotkania krakowskiego Klubu „Tygodnika Powszechnego” 5 sierpnia 2012. Fot. Adam Walanus / adamwalanus.pl

W wielu 95 lat zmarła Józefa Hennelowa, wieloletnia felietonistka „Tygodnika Powszechnego”, autorka książek, posłanka na Sejm w latach 1989-1993, odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego, najwyższym odznaczeniem nadawanym osobom świeckim za zasługi dla Kościoła katolickiego.

Józefa Maria Hennelowa z domu Golmont urodziła się 1 kwietnia 1925 r. w Wilnie.

W czasie drugiej wojny światowej należała do Szarych Szeregów, brała udział w tajnym nauczaniu w Wilnie. Od maja 1948 (z przerwą w latach 1953-1956) pracowała w redakcji „Tygodnika Powszechnego”, pełniąc funkcję pracownika redakcji, a następnie jej sekretarza i zastępcy redaktora naczelnego (z której zrezygnowała w 2008).

Była autorką cyklicznych felietonów: „Widziane z domu”, „Z domu i nie tylko”, „Votum separatum”, „Na marginesie” oraz setek tekstów. Przez dwie kadencje – w latach 1989-93, była posłanką z ramienia „Solidarności”, a potem Unii Demokratycznej.

Wydała m.in.: „Juliusz Osterwa” (1956), „Kim jest dla mnie Jezus Chrystus” (1975) „…i nachylił się dzień” (omówienie ankiety „TP” i Znaku, 1980), „Powołanie i przygoda: rodzice i wychowawcy o sobie” (omówienie ankiety „TP”, 1983), „Obecność” (1988), „Nasze sprawy rodzinne” (z Markiem Skwarnickim, 1990), „Votum separatum: publicystyka 1982-1999” (2001), „Bo jestem z Wilna” ( wywiad-rzeka Romana Graczyka, 2001), „Niedowiarstwo moje. Refleksje religijne” (2002), „Coraz bliżej albo coraz mniej” (2017).

Od 1956 należała do Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie. Działała w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich. Była członkinią m.in. Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami „Patronat”, Ogólnopolskiego Klubu Miłośników Litwy, Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. Udzielała się w Fundacji Plus działającej na rzecz domów dziecka. Należała do Amnesty International (1990-1996), Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” (1990-1996), Unii Demokratycznej (1990-1994) i Unii Wolności (1994-1999).

W 2013 została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 otrzymała Order Świętego Grzegorza Wielkiego, najwyższe odznaczenie nadawane osobom świeckim za zasługi dla Kościoła katolickiego.

Czytasz Więź? Wspieraj od dziś

O śmierci Józefy Hennelowej poinformowała redakcja „Tygodnika Powszechnego”.

Przeczytaj także:
Józefa Hennelowa: Jak się modlę? – fragment książki „Niedowiarstwo moje”
Józefa Hennelowa: Cisza jak chleb – odpowiedź na ankietę „Więzi”
Turowicz był tylko jeden – rozmowa z Józefą Hennelową

KAI, JH

Podziel się

Wiadomość

Dodaj komentarz

Twoje dane będą przetwarzane w celu publikacji komentarza, a ich administratorem będzie Towarzystwo Więź. Szczegóły: polityka prywatności.