Zima 2020, nr 4

Zamów

Dokąd?

Krzysztof Siwczyk stworzył poemat w każdej frazie otwarty na całość świata i całość mowy, na składniową konieczność i na przypadki wyobraźni. I niepokoi go taka bezgraniczność:
 […] czytałem niejedno uwznioślające
 świadectwo, poświadczone
 własnym charakterem pisma, też
 bym tak chciał chłonąc marności
, wytwarzać poważne alegorie,
 tymczasem każda rzecz jest
 rzeczą tylko
stęchłą, mości się w niej penetrujący
mikrob, organizm znaczenia
idący na oślep przez wszystkie
bariery jak ślepy kret […]
Cytowanie fragmentów poematu Dokąd bądź jest czynnością wbrew jego istocie. Nie tylko dlatego, że każdy cytat, każda wyprowadzana z niego teza, w innym miejscu tekstu znajduje swoją względność, a nawet zaprzeczenie. Przede wszystkim dlatego, że cytowanie unieruchamia niepowstrzymany strumień poetyckiej mowy, strumień będący samym tym poematem, jego istotą.
To jest fragment artykułu. Pełny tekst – w kwartalniku WIĘŹ jesień 2014 (dostępnym także jako e-book).

Podziel się

Wiadomość

Możliwość komentowania jest wyłączona.