Jesień 2022, nr 3

Zamów

Recenzje

Janusz Serafin CSsR, „Homo Dei” 2011, nr 4

Czy podręcznik może nie być nudny? Więcej, czy może być fascynujący? Czy może być napisany tak, że zacząwszy lekturę, trudno już się od niej oderwać? Gdyby ktoś sądził, że jest to niemożliwe, to mam przed sobą „żywy” dowód, że możliwe to jednak jest: to recenzowana książka, podręcznik teologii fundamentalnej autorstwa ks. prof. Henryka Seweryniaka. To […]
Więcej

Eryk Markowski, przezpryzmatwiary.pl

Książka ks. Strzelczyka pomaga uporządkować wiedzę o tym, co to znaczy wierzyć w Kościół, po co On w ogóle jest, czy Bóg na pewno Go chciał. Autor bardzo mocno i wyraźnie zaznacza w książce, że Kościół jest ukształtowany na wzór Chrystusa i jako taki powinien przyjmować postawę otwartą i służebną wobec każdego człowieka. Jak Jezus, […]
Więcej

Alina Słota, „Gazeta Krasnobrodzka”

Omawiana publikacja prezentuje się imponująco. Autentyczność przekazów porusza czytelnika. Zawarte w niej wspomnienia są żywym i bezcennym świadectwem dla przyszłych pokoleń. Przyznaję, że od tych wspomnień, które uzupełnione są zdjęciami i tablicami genealogicznymi, trudno się oderwać. Książkę dopełnia indeks osób i miejscowości. Z pewnością po przeczytaniu jej można stwierdzić, że Fudakowscy i Żółtowscy poświęcili swoje […]
Więcej

Marcin Suskiewicz, „Suma” 2017, nr 5

Całą książkę przenika gorliwy chrystocentryzm, dający się wyczuć już w pierwszym pytaniu Kiedio i pierwszej odpowiedzi biskupa Janochy, wymianie ustawiającej niejako ton całej rozmowy. „Piękno zbawi świat” – cytuje autorka wywiadu za Idiotą Dostojewskiego, by jednak zaraz prowokująco dodać, że w tym zdaniu, mającym dziś niemalże status banału, wcale nie ma nic oczywistego: wszak dla chrześcijanina „świat […]
Więcej

Piotr Mitzner, Zeszyty Literackie 2013, nr 3(123)

Eseje, artykuły, wspomnienia, rzecz jasna są nierównej wartości, ale w wielu miejscach uderzają siłą argumentów, odsłaniają nowe aspekty wstydliwej sprawy, jaką był udział polskich pisarzy w przedsięwzięciu zwanych socrealizmem. I to nawet wtedy, gdy zważymy, ile już na ten temat napisano. (…) Różnorodność tematyczna i stylistyczna tych tekstów jest ich wartością. Mamy więc poruszające, bardzo […]
Więcej

Maria Wodzyńska, „Nowe Książki” 2012, nr 4

Książka belgijskiej autorki ma kilka przenikających się wzajemnie planów – od reporterskiego konkretu do uogólnienia, od rozważań o wykluczeniu, rozumianym jako bieda, nędza, wszelkiego rodzaju niedostatek, po kategorie nieszczęścia dotykającego człowieka w szerszym znaczeniu słowa „nieszczęście”. Warto chyba – ze względu na powszechność tego szeroko rozumianego nieszczęścia – zadedykować rozważania na ten temat nam wszystkim, […]
Więcej

Jan Olaszek, „Nowe Książki” 2018, nr 7–8

Czerwiec ’56, Październik ’56, Marzec ’68, Grudzień ’70, Czerwiec ’76, Sierpień ’80, Grudzień ’81 – ten specyficzny kalendarz, w którym pewnych miesięcy brakuje, a inne występują dwa razy, znają chyba wszyscy interesujący się powojennymi dziejami Polski. Teraz zmierzył się z tym tematem znany historyk Jan Skórzyński. Książka Jana Skórzyńskiego nie jest pracą stricte naukową. Tekstu […]
Więcej

Paulina Małochleb, „Znak” 2011, nr 12

Książka „Polskie, arcypolskie…”, choć napisana pod koniec lat 80., należy do nowoczesnego typu analiz kultury. Autor traktuje bowiem jej różne teksty jako równorzędne, wzajemnie się uzupełniające i dopiero widziane wspólnie – dające pełną wiedzę o świecie. Ta wewnętrzna perspektywa w żaden sposób nie zaburzyła przenikliwości jego refleksji. (…) Po jego pracę warto sięgnąć, ponieważ jest […]
Więcej

Tischner.pl

Ks. Grzegorz Strzelczyk napisał książkę teologiczną. Można powiedzieć także – publicystyczną. Ale jest to publicystyka wyrastająca z teologii, i to teologii wysokiej próby. Czyta się tę książkę dobrze nie tylko dlatego, że jest potoczyście napisana, ale również dlatego, że dobrze definiuje problemy, na jakie natrafia ktoś, kto dziś zastanawia się nad rzeczywistością Kościoła, i dyskretnie […]
Więcej

Bernadetta Darska, „Znak” 2012, nr 3

Książka Kowalskiej to pozycja ważna i zasługująca na uwagę z co najmniej kilku powodów. Można z powodzeniem czytać ją jako rodzaj podręcznika do nauki współczesnej historii. (…) „Folklor tamtych lat” można również czytać jako kobiecą wersję historii. Kowalska często dzieli się spostrzeżeniami dotyczącymi szczegółów, zdobywa na czułość, na mówienie o emocjach, na wspominanie ulotnych chwil. […]
Więcej