Jesień 2020, nr 3

Zamów
-41%

Między konfesjonałem a kozetką

  • Oprawa: Broszurowa ze skrzydełkami
  • Liczba stron: 246
  • Format: 145 × 205 mm
  • ISBN: 978-83-60356-86-9

Spis treści

KATARZYNA JABŁOŃSKA, CEZARY GAWRYŚ
Bez uprzedzeń i idealizacji

Do księdza czy do terapeuty?

BOGDAN DE BARBARO
Najlepiej pomoc równoległa

KS. ANDRZEJ DRAGUŁA
Duchowość karmi się psychiką

MARIA GOLCZYŃSKA
Pracować w zespole

KRZYSZTOF JEDLIŃSKI
Konstruktywna przyjaźń

JAKUB KOŁODZIEJ
Znać swoje granice

KRYSTYNA KOTOWA
Punkty styczne

DARIUSZ KOWALCZYK SJ
Między grzechem a chorobą

MIROSŁAW PILŚNIAK OP
Pan Bóg się nie obrazi

JACEK SALIJ OP
Częściej przysyłają niewierzący

GUSTAW SIKORA
Miara skuteczności terapii

KRZYSZTOF SREBRNY
Uczynić świadomym to, co nieświadome

CEZARY ŻECHOWSKI
Decyzja należy do pacjenta

Ksiądz, czyli człowiek
Rozmowa z EWĄ KUSZ

Ksiądz w konfesjonale i na kozetce
Rozmowa z JACKIEM PRUSAKIEM SJ

Bóg w psychoterapii

CEZARY GAWRYŚ
List do mojego psychoanalityka

ROZMOWA Z ANNĄ OSTASZEWSKĄ
Terapia, a nie ewangelizacja

DYSKUTUJĄ: BOGDAN DE BARBARO, BARTŁOMIEJ DOBROCZYŃSKI I ARTUR MNICH
Wyzwania i pułapki psychoterapii

JAN ANDRZEJ KŁOCZOWSKI OP
Sumienie a superego, czyli paradoksalna bliskość
Tomasza z Akwinu i Freuda

Psychoterapia – neutralność i spotkanie

WOJCIECH EICHELBERGER
Różnica jako nadzieja

MATEUSZ HINC OFMCap
Holistycznie

KRYSTYNA KOTOWA
Obrazy i języki

EWA KUSZ
Pójść za pacjentem

MAŁGORZATA OJRZYŃSKA
Pomagać w zrozumieniu siebie

KS. ANDRZEJ PĘCHERZEWSKI
Bogu dzięki za Freuda!

JACEK PRUSAK SJ
Ciekawość Innego

GUSTAW SIKORA
Nieuniknione napięcie

KRZYSZTOF SREBRNY
Dwa porządki

BOGUSŁAW SZPAKOWSKI SAC
Spotkanie w krainie cienia

STANISŁAW TOKARSKI MS
Bez absolutyzowania

LENA WOJDAN
Podróż w nieznane

CEZARY ŻECHOWSKI
Człowiek, czyli dzieło sztuki

Partnerzy czy rywale

WOJCIECH EICHELBERGER, KS. KRZYSZTOF GRZYWOCZ
Spotkanie

GUSTAW SIKORA
Trzeba zakreślić granice

JACEK PRUSAK SJ
Psychiatria i religia – partnerzy czy rywale

Nota o autorach

Indeks osób

Fragment książki

Bez uprzedzeń i idealizacji

Minęły już – jak się wydaje – bezpowrotnie czasy, kiedy religię, wiarę i duchowość z jednej strony, a psychiatrię, psychologię i psychoterapię z drugiej odgradzały od siebie wzajemne uprzedzenia i mylące stereotypy. Przełomowe pod tym względem były lata dziewięćdziesiąte XX wieku, o czym m.in. interesująco pisze ks. Jacek Prusak w swoim tekście Psychiatria i religia – partnerzy czy rywale, zamieszczonym na końcu niniejszej książki.

Dziś niemal powszechnie akceptowany jest pogląd, że psychiatria i teologia potrzebują się wzajemnie, aby dążyć do coraz pełniejszego rozumienia człowieka. Współczesna wiedza potwierdza w ten sposób intuicje takich chrześcijańskich mistyków, jak św. Jan od Krzyża czy św. Ignacy z Loyoli twierdzących, że duchowość i psychologia ściśle się splatają. W człowieku – będącym compositum duszy i ciała – istnieją przecież nakładające się na siebie wymiary: fizyczny, biologiczny, psychiczny, kulturowy i duchowy. Pominięcie któregokolwiek z nich oznaczałoby niepełne i nierealistyczne spojrzenie na ludzkie życie. Łaska buduje na naturze, jak nauczał św. Tomasz z Akwinu, a jednym z konstytutywnych założeń chrześcijaństwa jest szacunek dla wolności człowieka.

Wszystko to wydaje się oczywiste, a jednak religia i psychoterapia wciąż nie wyzbyły się wobec siebie nieufności. Głoszona przez lata zasada neutralności światopoglądowej terapeuty w wielu pacjentach i duchownych nadal budzi niepokój i obawę, że w procesie terapeutycznym duchowe doświadczenie pacjenta może być nie tylko zignorowane, ale wręcz zagrożone. Niepokoju tego nie jest w stanie zniwelować nawet zawarte w kodeksach etycznych bezwzględne zobowiązanie terapeuty do respektowania systemu wartości pacjenta. Propozycją dla nieufnych pacjentów/klientów wydaje się, rozwijające się w ostatnich latach również w Polsce, zjawisko „psychoterapii chrześcijańskiej”, które w niniejszej książce także staraliśmy się zaprezentować.

Zarówno w procesie rozwoju duchowego człowieka, jak też w procesie psychoterapeutycznym kluczowym doświadczeniem jest jednak – relacja. W przestrzeni religijnej chodzi o odkrywanie i budowanie osobowej i osobistej relacji z Bogiem i z drugim człowiekiem, której warunkiem jest „stanięcie w prawdzie”, a więc przyjęcie prawdy o samym sobie. Psychoterapia z kolei ma pomóc człowiekowi przede wszystkim w zbudowaniu realnej relacji z samym sobą, a dzięki temu – z innymi osobami. Jak pokazują badania nad czynnikami leczącymi w psychoterapii, właśnie relacja między pacjentem a terapeutą często ma decydujące znaczenie w procesie leczenia.

Obie te przestrzenie – sfera duchowa i sfera psychiczna – to materie bardzo złożone i delikatne. Traktując je bez należytej wiedzy, szacunku i pokory można wyrządzić człowiekowi wiele złego. Ksiądz, kierownik duchowy czy psychoterapeuta to osoby kompetentne każda w swojej dziedzinie (zawsze mamy prawo takiej kompetencji od nich oczekiwać), powołane do tego, aby towarzyszyć człowiekowi w drodze do odkrywania prawdy o samym sobie, o sposobie istnienia w świecie.

Autorzy niniejszej książki – doświadczeni duszpasterze i psychoterapeuci – poświadczają, że spotkanie duchowości i psychologii może być twórcze i życiodajne, i że te dwie dziedziny oraz ich adepci potrafią wiele dać – sobie nawzajem, a przede wszystkim – szukającemu pomocy człowiekowi. Autorzy naszej książki jako praktycy na co dzień doświadczają, jak ważny i dziś już chyba niezbędny jest dialog duchowości z psychoterapią, a na poziomie teoretycznym – dialog teologii z psychologią i psychiatrią. Jednocześnie pokazują, że między tymi dwiema dziedzinami istnieje nieuniknione napięcie. Ani demonizowanie tego napięcia, ani bagatelizowanie go nie wydaje się dobrym rozwiązaniem. Odpowiednio traktowane i twórczo wykorzystane napięcie między duchowością i psychoterapią może bowiem służyć człowiekowi, który cierpi, i który w cierpieniu zwraca się po pomoc psychologiczną lub duchową, a czasem po jedną i drugą jednocześnie.

Zamieszczone w niniejszej książce teksty w większości publikowane były pierwotnie w miesięczniku WIĘŹ, który spotkaniu duchowości i psychoterapii przygląda się już od wielu lat (pierwszy tekst na ten temat opublikowała WIĘŹ nr 10/1994)

Mamy nadzieję, że publikacja, którą oddajemy w Państwa ręce, pozwoli pogłębić dialog między psychologią i psychiatrią a religią. Mamy także nadzieję, że nasza książka zaciekawi nie tylko tych, którzy służą innym pomocą duchową bądź psychoterapeutyczną, ale również tych wszystkich, którzy takiej pomocy potrzebują i często po omacku jej szukają.

Opis książki

Rozmowa z duchownym czy wizyta u psychoterapeuty? To częsty dylemat osób, które szukają pomocy w cierpieniu i chcą poznać prawdę o sobie. Autorzy książki – doświadczeni duszpasterze i psychoterapeuci – przekonują, że religia i psychoterapia nie wykluczają się wzajemnie. Przeciwnie, możliwy jest między nimi twórczy dialog. Mogą wiele dać sobie nawzajem, a przede wszystkim – człowiekowi pragnącemu rozwoju.