Twój koszykTwój schowek
   
Logowanie
szukaj

Recenzje

Andrzej St. Kowalczyk, „Sawinkow”

Opowieść o pierwszych trzech ćwiartkach życia rewolucjonisty jest opowieścią o radykalizacji rosyjskiej opinii publicznej. Nerwowo tasujemy wciąż i wciąż te same karty, rozważając, czy i jak można było uniknąć koszmaru rewolucji bolszewickiej.
Wojciech Stanisławski, „Sieci”, 12–18.02.2018
czytaj więcej

Jerzy Stempowski, „Notatnik niespiesznego przechodnia”

Wielu było eseistów w Polsce przed Jerzym Stempowskim, ale żaden z nich nie wspiął się tak wysoko. To autor „Pana Jowialskiego i jego spadkobierców” pokazał dopiero, czym jest, czym może być „polski esej”.
Paweł Czapczyk, „Nowe Książki” 2013, nr 9
czytaj więcej

ks. Jan Kaczkowski, Katarzyna Jabłońska, „Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby”

Ksiądz Kaczkowski często powtarzał, że na ostatnie lata życia przypadła mu rola onkocelebryty. Po raz kolejny okazał się mistrzem w opowiadaniu o sprawach trudnych.
Andrzej Wróblewski, „Nowe Książki” 2017, nr 11
czytaj więcej

Anna Karoń-Ostrowska, „Dramat spotkania”

Książka stanowi kolejną ambitną próbę zmierzenia się z myślą Karola Wojtyły i, trzeba przyznać, jest to próba nadzwyczaj udana. Warto napomknąć, że powstawała ona niejako pod duchową opieką papieża. Pisana była bowiem w Rzymie, pierwotnie jako rozprawa doktorska autorki.
Justyna Kroczak, „Przegląd Powszechny” 2010, nr 9
czytaj więcej

Jan Skórzyński, „Nie ma chleba bez wolności”

Na książkę składają się szkice z dziejów polskiego sprzeciwu wobec rządów komunistycznych. Zamiarem Skórzyńskiego, jak sam pisze, było w ten sposób pokazanie poprzednich prób emancypacji, stanowiących najważniejsze etapy krystalizacji społecznej niezgody, która doprowadziła do narodzin Solidarności.
Anna Kruszyńska (PAP), dzieje.pl
czytaj więcej

Zbigniew Danielewicz, „Niebo. Historia przyszłości”

Książka Zbigniewa Danielewicza to „historyczna galeria obrazów nieba”, widziana oczyma teologa, w której mamy okazję prześledzić, jak sprzęgnięte z wizją świata i kosmosu bywa czasami bardzo ziemskie, czasami zaś przyjmuje bardzo wysublimowaną postać.
Aleksander Gomola, „Więź” 2006, nr 11
czytaj więcej

Jerzy Giedroyc, Józef Wittlin, „Listy 1947–1976”

To oczywiście pierwszorzędne źródło do dziejów kultury polskiej, kopalnia smaczków i plotek. Kolejne zbiory listów można czytać jak „zapis gorączki” PRL.
Wojciech Stanisławski, „Sieci” 2018, 29.01-4.02
czytaj więcej

Rafał Marceli Blüth, „Conradiana”

Myślę, że czytelnicy, którzy nie mają filologicznego zaplecza, również nie będą mieli większych problemów z lekturą tej publikacji. Jest napisana bardzo przystępnym językiem i czyta się ją szybko.
Pani M, www.sztukater.pl
czytaj więcej

Józef Majewski, ks. Grzegorz Strzelczyk, „Dogmatyka”

Podręcznik ma być dziełem nowoczesnym, uwzględniającym współczesny stan badań teologicznych, a zarazem napisanym w miarę prostym i zrozumiałym dla współczesnego czytelnika językiem. Czy autorzy pierwszego tomu poradzili sobie z tym zadaniem?
Damian Mrugalski OP, „Więź” 2006, nr 6
czytaj więcej

« poprzednia12345...38następna »

Copyright (c) Towarzystwo „WIĘŹ”
00-074 Warszawa, ul. Trębacka 3
e:mail: wiez@wiez.pl

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?