Twój koszykTwój schowek
   
Logowanie
szukaj

Recenzje

„Wyzywająca miłość. Chrześcijanie a homoseksualizm”

Pozycja ta ważna jest z trzech co najmniej powodów. Pierwszy to przykłady kościelnych dokumentów, wydawanych przez zagraniczne episkopaty, które zapisane zostały językiem ludzkim, ewangelicznym. Obalane są w nich stereotypy krzywdzące osoby homoseksualne i wyraźnie zostaje przypomniane, że Kościół ma obowiązek sprzeciwiać się wszelkim wymierzonym w nie przejawom niesprawiedliwości.
„Znak” 2020, nr 2
czytaj więcej

o. Michał Zioło, „Litery na piasku”

o. Zioło nie analizuje aktualnego stanu spraw społecznych i kościelnych w Polsce. Jest mnichem, patrzy głębiej, a na pewno – inaczej. Materią, którą się przy tym posługuje – z zachwycającym znawstwem i zręcznością – jest literatura i duchowość.
Andrzej Kerner, „Gość Niedzielny” Opolski 2020, nr 5
czytaj więcej

Józef Majewski, „Wiara w trudnych czasach”

Teksty Majewskiego łączy nieufność wobec „oficjalnych” i prostych odpowiedzi na skomplikowane pytania. Dzięki temu stworzył unikalny przewodnik po współczesnych debatach teologicznych, którego lektura przydałaby się wszystkim stronom wewnątrzkościelnych sporów.
Piotr Wilkin, „Kontakt” zima 2019, nr 41
czytaj więcej

„Album Albrechta” Publicystyka. Wspomnienia. Żarty

To on pomógł zaistnieć poza granicami Polski Oldze Tokarczuk czy Jerzemu Pilchowi. Dobrze, że był. I że możemy trzymać w ręku książkę, która pokazuje na różne sposoby Albrechta Lemppa, przyjaciela polskiej literatury.
Marek Zaleski, „Gazeta Wyborcza” nr 291, 14–15 XII 2019
czytaj więcej

Aleksandra Domańska, „Bohatyrowicze. Szkice do portretu”

Lektura to przejmująca, w miarę której ubywa argumentów polemicznych wobec głównej tezy autorki – o trwaniu, po naturalnej ewolucji, cech mentalnych wywodzących się ze schyłkowych czasów szlacheckiej Rzeczypospolitej.
Magdalena Bajer, „Odra” 2019, nr 11
czytaj więcej

o. Michał Zioło OCSO, „Litery na piasku”

Pisarstwo Michała Zioły, zakonnika trapisty, to nie tylko dobra lektura religijna. To także teksty o literaturze. O pisarstwie Gombrowicza na przykład. Ten człowiek, który zamknął się za mniszymi murami, pozostał w świecie, a jakże.
Jan Turnau, „Gazeta Wyborcza” nr 285, 7–8 XII 2019
czytaj więcej

Aleksandra Domańska, „Bohatyrowicze. Szkice do portretu”

„Bohatyrowicze” są dowodem na to, że związki przeszłości z teraźniejszością nie ulegają przerwaniu. Domańska wydobywa je z zapomnienia, przybliża i ożywia.
Wojciech Kaliszewski, „Nowe Książki” 2019, nr 11
czytaj więcej

Sebastian Duda, „Przesilona wątpliwość”

Tę książkę czytałem z narastającym zainteresowaniem, ale i z pewnym niepokojem, który zawsze się pojawia, kiedy mamy do czynienia z poglądami nieco wyostrzonymi. Ale rozumiem, że Sebastian Duda jest zbyt wytrawnym teologiem i filozofem, by łatwo dawać się szufladkować i światopoglądowo stemplować.
ks. Jan Sochoń, „Nowe Książki” 2019, nr 11
czytaj więcej

Józef Majewski, „Wiara w trudnych czasach”

Decyzja, by te perły teologiczne, jakimi są eseje Majewskiego, wydać w formie książki, była słuszna i pożyteczna. Czytelnik zainteresowany debatą teologiczną we współczesnym Kościele rzymskokatolickim może na lekturze wiele skorzystać.
Adam Szostkiewicz, „Nowe Książki” 2019, nr 9
czytaj więcej

1234...47następna »

Copyright (c) Towarzystwo „WIĘŹ”
00-074 Warszawa, ul. Trębacka 3
e:mail: wiez@wiez.pl

Bez Ciebie nie przetrwa WIĘŹ! Jak możesz pomóc?