Jesień 2020, nr 3

Zamów

Duszpasterstwo nawrócone, czyli pedagogika Franciszka

Podstawą dla zrozumienia wizji duszpasterstwa rodzin, jaką proponuje papież Franciszek, jest jego ujęcie pedagogiki chrześcijańskiej. Wizję tę bardzo przejrzyście przedstawia w posynodalnej adhortacji o rodzinie Amoris laetitia. Komentując adhortację, można więc odkrywać pedagogikę Franciszka i jego wizję duszpasterstwa.

Celowo nie napisałem, że jest to wizja nowa, ponieważ w wielu aspektach Franciszek wydobywa elementy teologii swoich poprzedników. Bardzo umiejętnie włącza je w swoje myślenie praktyczne. Będąc na wskroś pedagogiem, opiera się więc przede wszystkim na teologicznym kunszcie Benedykta XVI i intuicjach duszpasterskich Jana Pawła II. Warto zobaczyć we Franciszku kontynuatora innych XXI-wiecznych papieży. […]

Czytasz Więź? Wspieraj od dziś

Duszpasterstwo skoncentrowane na pomocy człowiekowi w rozeznawaniu wymaga ogromnej cierpliwości. Człowiek musi mieć przecież czas, aby dojrzewać w przekonaniu o autentycznej wartości norm moralnych, które proponuje mu Kościół. Każde przyspieszenie jest tu iluzją, ale też każde świadome spowalnianie prowadzi do braku moralnego rozwoju.

Takie duszpasterstwo wymaga nawrócenia języka, który zamiast osądzać, będzie zachęcał do rozeznawania własnego rozwoju moralnego w sumieniu. Nie po to, aby człowiek siebie sam potępił, ale żeby odkrył, że pod warstwą własnych egoistycznych doświadczeń, ukryte jest pragnienie miłości doskonałej – miłości, której miarą jest Ukrzyżowany.

To jest fragment artykułu. Pełny tekst – w kwartalniku „Więź” zima 2016 (dostępnym także jako e-book). 

Podziel się

Wiadomość

Możliwość komentowania jest wyłączona.